De geschiedenis van Cyprus in jaartallen

8200-3900 v. Chr.: het neolithische tijdperk

De eerste kolonisten waarvan vaststaat dat ze op Cyprus hebben gewoond, zijn ongeveer 10.000 jaar geleden op het eiland aangekomen. Uit sporen waarvan de oudheid door archeologen is vastgesteld, blijkt dat er nederzettingen aan de noord-en zuidkust werden gesticht. De neolithische volkeren gebruikten in het begin uitsluitend stenen werktuigen. De productie van aardewerk begint pas na 5000 v.Chr.

3900-2500 v.Chr.: het chalcolithische tijdperk

Tijdens deze overgangsperiode tussen het stenen tijdperk en de bronstijd, wordt er op Cyprus koper ontdekt. In de nederzettingen uit deze tijd, die zich voornamelijk in het westelijke deel van het eiland bevinden, begint zich een vruchtbaarheidscultus te ontwikkelen.

2500-1050 v.Chr. de bronstijd

Gedurende deze periode worden de kopervoorraden op het eiland pas goed ontgonnen en ontstaat er handel met het Midden-Oosten, Egypte en de eilanden in de Egeïsche Zee waar Cyprus bekend staat onder de naam “Alasia.” Na 1400 v.Chr.komen Myceense Grieken van het vasteland op het eiland aan en beginnen handel te drijven. Later, tijdens de 12de en 11de eeuw v.Chr. vestigen grote groepen Achaïsche Grieken zich op het eiland en worden de Griekse taal, gebruiken en godsdienstige overtuigingen gemeengoed. Het zijn deze Grieken die de stadstaten Pafos, Salamis, Kition, Kourion en andere hebben gesticht.

1050-750 v.Chr.: het geometrische tijdperk
Tijdens deze periode wordt het eiland volledig gehelleniseerd en telt het tien Griekse stadstaten. Feniciërs uit Tyrus, bekwame zeevarenden en kooplieden, vestigen zich in Kition. Tijdens de 8ste eeuw v.Chr. beleeft het eiland een periode van grote bloei De cultus rond de godin Aphrodite wordt steeds belangrijker.

750-325 v.Chr.: het archaïsche en klassieke tijdperk
Het eiland bevindt zich nog steeds in een periode van welvaart, maar wordt herhaalde malen aangevallen.Assyriërs slagen erin voet aan de grond te krijgen en richten tenminste zeven Cypriotische stadstaten te gronde. Vervolgens arriveren de Egyptenaren op het eiland. Het bewind van farao Achmoses II (569-525 v.Chr.) is vreedzaam maar Cyprus raakt al gauw verstrikt in de gespannen verhoudingen tussen Griekenland en Perzië. Koning Evagoras van Salamis, die van 411 tot 374 v.Chr. regeerde,slaagt erin Cyprus te verenigen en maakt het eiland tot één van de belangrijkste politieke en culturele centra van de Griekse wereld.

325-333 v.Chr.: het bewind van Alexander de Grote, koning van Macedonië

Het hele Cyprus heet Alexander de Grote welkom en het eiland wordt deel van zijn rijk. De grote kennis van de lokale bevolking ten aanzien van scheepsbouw speelt een belangrijke rol in de voorbereidingen van de vloot van Alexander de Grote voor de veroveringen in het Nabije Oosten.

325-58 v.Chr.: de hellenistische periode

Na de dood van Alexander de Grote, ontstaat er strijd tussen zijn generaals over zijn opvolging en Cyprus wordt uiteindelijk een provincie van de hellenistische staat van de Ptolemeeën in Egypte voor de komende twee eeuwen. Het eiland maakt deel uit van de Griekse,Alexandrijnse wereld. De Ptolemeeën schaffen de afzonderlijke stadstaten af en veranderen het eiland in één administratieve eenheid met Pafos als hoofdstad. De Koningsgraven in Pafos stammen uit deze tijd.De Cypriotische filosoof Zenon uit Kition (vlakbij het huidige Larnaca) sticht zijn beroemde school van de stoïcijnse wijsbegeerte in Athene.

58 v.Chr.-330 AD: het Romeinse tijdperk

Cyprus wordt een provincie van het Romeinse rijk. In 45 AD, reist de apostel Paulus in gezelschap van de heilige Barnabas naar Pafos waar hij de Romeinse proconsul, Sergius Paulus tot het christendom bekeert.De proconsul is de eerste heerser die de nieuwe godsdienst officieel erkent en Cyprus wordt het eerste land dat door een christen wordt geregeerd. In de eerste eeuw v.Chr. en de eerste eeuw AD wordt Cyprus getroffen door zware aardbevingen maar de steden worden weer opgebouwd. In 313 wordt het Edict van Milaan uitgevaardigd waarbij de christenen godsdienstvrijheid krijgen. In 325 nemen Cypriotische bisschoppen deel aan de synode van Nicaea.

330-1191 AD: het Byzantijnse tijdperk

Bij de opdeling van het Romeinse rijk, wordt Cyprus deel van Byzantium, het oostelijke gedeelte, met Constantinopel als hoofdstad. Keizerin Helena bezoekt Cyprus en brengt delen van het heilige kruis met zich mee. Ze sticht drie kloosters op het eiland. Het Evangelie van Marcus wordt in het graf van de heilige Barnabas gevonden en keizer Zeno verleent de kerk van Cyprus onafhankelijkheid. In 647 vallen de Arabieren Cyprus binnen en gedurende de komende drie eeuwen wordt het eiland herhaalde malen geplunderd. Als de Arabieren in 965 door keizer Nicephorus Phocas II van het eiland worden verjaagd, zijn vele steden verlaten en verwoest.
1191-1192: Richard Leeuwenhart en de tempeliers
In 1191 lijdt Richard Leeuwenhart, onderweg naar de derde kruistocht, schipbreuk en komt op Cyprus aan wal. Hij wordt onhoffelijk behandeld door Isaac Comnenus, en Richard brengt de zogenaamde keizer van Cyprus ten val en neemt bezit van het eiland. Hij treedt in het huwelijk met Berengaria van Navarre in het kasteel van Limassol waar zij tot koningin van Engeland wordt gekroond. Een jaar later verkoopt hij het eiland echter aan de tempeliers.De tempeliers verkopen het op hun beurt aan Guy de Lusignan, de onttroonde koning van Jeruzalem.

1192-1489: de Frankische (Lusignan) periode

Het leenstelsel is in opkomst en de katholieke kerk neemt officieel de plaats in van de Grieks-orthodoxe kerk maar slaagt er niet in om deze te verdringen. Lefkosia, Ammochostos en Lemesos worden door de Lusignans Nicosia, Famagusta and Limassol, genoemd. Ammochostos wordt één van de rijkste steden van de Levant. In 1489 staat Caterina Cornaro, de laatste koningin van de Lusignan, Cyprus af aan de republiek van Venetië.

1489-1571: de Venetiaanse periode

Cyprus wordt beschouwd als het laatste bolwerk in de strijd tegen de oprukkende Ottomannen in het oostelijke deel van de Middellandse Zee . De Venetianen bouwen vestingwerken op Cyprus en brengen de grenzen van Nicosia terug tot het deel dat zich binnen de vestingmuren bevindt. Ze bouwen ook imposante muren rond Famagusta. Venetië is op het hoogtepunt van haar macht,maar de Cyprioten leiden een ellendig bestaan, en worden geplaagd door ziekten en een stelsel van onredelijk hoge belastingen. In 1546 vindt een opstand plaats die snel de kop in wordt gedrukt. Volgens de legende zou de Ottomaanse sultan Selim II een zoete Cypriotische wijn hebben geproefd en deze zo lekker hebben gevonden dat hij in 1570 het bevel uitvaardigde om het eiland binnen te vallen.

1571-1878: het Ottomaanse tijdperk

Het leger van de sultan valt Cyprus binnen, 20,000 mensen worden afgeslacht en Famagusta wordt belegerd. Marc Antonio Bragadino tracht op allerlei manieren de stad te verdedigen maar tevergeefs. De Ottomaanse bevelhebber Lala Mustafa besluit de dappere Venetiaan om het leven te brengen door hem te martelen en levend te villen, wat de Europese machthebbers tot actie aanspoort. Onder het bevel van Don Juan van Oostenrijk wordt de Turkse vloot een grote nederlaag toegebracht tijdens de Slag van Lepanto. De Ottomannen herstelt de Orthodoxe kerk, maar in ruil hiervoor moeten de Cyprioten hoge belastingen betalen en worden ze onder druk gezet.

1878-1960: het Britse bewind

In 1878 neemt Groot-Brittannië het beheer van Cyprus over en in 1914, als Turkije zich aan de zijde schaart van Duitsland tijdens de Eerste wereldoorlog wordt het eiland officieel geannexeerd.Met het Verdrag van Lausanne in 1923, doet Turkije afstand van zijn aanspraak op Cyprus en twee jaar later word het eiland een Britse kroonkolonie. In 1940, doen Cypriotische vrijwilligers dienst in het Britse leger. Van 1955 tot 1959, nadat alle middelen om op vreedzame wijze tot onafhankelijkheid te komen, zijn aangewend, breekt er een nationale strijd uit om zich los te maken van het koloniale bewind en aansluiting bij Griekenland te zoeken.

1960: de republiek van Cyprus

In 1960 komt met de ondertekening van het Zurich-Londen Verdrag een einde aan het Britse bewind en wordt de republiek van Cyprus uitgeroepen.Aartsbisschop Makarios III wordt de eerste president van de jonge republiek. Zoals in het verdrag staat aangegeven, behoudt het Verenigd Koninkrijk twee soevereine bases (SBA’s) in Dekeleia en Akrotiri, met een totale oppervlakte van ongeveer 234 vierkante kilometer, en staan Griekenland, Turkije en het Verenigd Koninkrijk garant voor de nieuwe staat. De grondwet blijkt al gauw onuitvoerbaar.In 1963 worden amendementen ingediend die tot oproer leiden in de Turks-Cypriotische gemeenschap en Turkije dreigt Cyprus binnen te vallen.

In juli 1974 brengt de militaire junta in Griekenland een staatsgreep teweeg tegen de regering van Cyprus wat voor Turkije een (dubieuze) reden is om het eiland binnen te vallen.Turkije verovert 37% van het eiland in het noorden waardoor duizenden op gewelddadige wijze worden verjaagd. Hierbij vallen helaas heelveel burger slachtoffers. Veertig procent van de Grieks-Cyprioten hebben huis en haard moeten verlaten. Ongeveer 35.000 Turkse soldaten blijven gestationeerd in het bezette deel van Cyprus en een vredesmacht van de Verenigde Naties houdt de wacht in een bufferzone die het eiland in tweeën deelt en dwars door het centrum van de hoofdstad Nicosia loopt. De Turkse militaire bezetting duurt voort ondanks het feit dat dit door de internationale gemeenschap wordt veroordeeld en ondanks voortdurende onderhandelingen en bemiddeling.

Cyprus in het nieuwe millennium

Cyprus is een onafhankelijke republiek sinds 1960 en heeft een democratisch regeringssysteem met aan het hoofd een president. Elke vijf jaar worden er presidentiële en algemene verkiezingen gehouden. Ondanks voortdurende besprekingen is er nog geen oplossing voor het "Cyprus Problem" gevonden. Er hebben zich echter sinds 1974 geen gewelddadigheden voorgedaan en het eiland is één van de meest stabiele landen in dit deel van de wereld.
De republiek van Cyprus is lid van de Verenigde Naties, de Raad van Europa, de Commonwealth en van de groep van niet-gebonden landen.

Cyprus is vanaf 1 mei 2004 Het moderne westerse land Cyprus is op 1 mei 2004 lid geworden van de Europese Unie! Vanaf 1 januari 2008 is de EURO een wettig betaalmiddel!